00:12

İçimdeki sıkıntı, neye benziyor biliyor musun? Hani şu arkalara doğru bir ev vardı, “Acilen Satılık” tı çocukluğumuzdan beri. Güçlükle ayakta duruyor ve hiç aldırmıyordu etrafına. Sonra biraz ileride jandarma, şehrin en kalabalık yakaları, metal banklar ki boş bulunmazlar hiç, eğreti büfeler ve hastane. Tozu dumana katıp, uzaktan seyreden bira şişeleri. Sen hiç görmezken dirilen ve öldüren esnaflar. Hiç sevmediğin sokak lambaları, kaldırım taşları. Bir yerinde muhakkak ayağına takılan sersem sokaklarıyla, doğduğun yer. Şu ve bu, neticede de onlar. Kıyamazlar birbirlerini üzmeye, sen hep yalancı çıkarsın ya da alınırsın aynısından birçok hayalpereste. Diyeceğim şuydu ki, içimdeki sıkıntı kovulur şehirlerden, gelir benim kucağımda avunur.