00:12

Sadece çok uzak bir ihtimalle önümde durduğunda, önümde çırılçıplak bekleyip seni yaralamamı beklediğinde, ama gerçekten çok uzak bir ihtimalle seni görmezden gelebilirdim. Çok umrumdaymış rolünü beceriyorum, ama hiç umrumda değilmiş gibi yapamıyorum, çok saçma. Ama sadece bu değil, sakat çıplaklığından da iğreniyorum. Yaratıldığın gibi karşımda duruyorsun. Zarafetle alakası yok. Bekleneni yaptığım anlar da vardır, yalnızca ben de kendimden aynını bekliyorsam. Bu öyle bir şey değil. Sen şiddetten hoşlanmıyorsun. Ben türlü çeşitlerine sadakatle bağlıyım ve önem sırasında sen de yokolup gidebilirsin. “Bak bu güzel bir başlangıç olabilir.” dediğimde gözlerin kısılmıyor ya da refleksif hiçbir hareket yapmıyorsun. Buna gerçekten ilgi duyuyor ve dinliyorsun. Türlü numaraları var hayatta kalmanın ve sonrasında bir bilinmezden daha beter olan. Ama tek başına, verilmiş bir karar, bazen herşeyden önce gelir ve “bazen” sandığımızdan da rutindir. Üzülmüyorum.