00:12

İnsanların- bir takım, tanınmayan, yüzlerine bakıldığında “çıkarılamayan” ve hiç de “azınlık” olmayan, apolitik insanların- sabrın eşinde, o buz gibi betonda çıplak ayak- zordur diyemeyeceğim, nedir o, hani tükendiğinde mürekkep damarda, tur bindiriyorken aklın aklına aklından aklına, bir de bakmışsın tam da ölecekken, sabrediyorsun hala, aynı eşik. Bu kadarı fazla, ama sen fazladan fazlaya fazlasıyla hep -yorken, uyuşuyordu, -yordu ama dinmiyordu. Bense sezi-yordum ama daha önce hiç görmüyordum.