00:12

Çok güzel bir şarkı dinliyorum, ama adını bilmiyorum. Kafamda adımları geriye doğru akan insanlar var. Onları da tanımıyorum. Dünya çok yavaş kalıyor. “Gerçekliğine inandığın şeyleri sakın sorgulama. Muhtemelen orada değiller.” derken olmayan bir silindirin altından sürünerek geçiyorsun. Kikirdiyorum. Bu dünya için çok hızlısın. Ve çok büyük bir ironi bu. Bana mı söylüyorsun? “Yoksa sen?” diyecek oluyorum, silindirin altından çıkıp doğrulduğun an olmayan bir avizeye başını çarpıyorsun. Tutamıyorum, gülüyorum yine. Sen gerçek bir kahkahasın, bana doğru ve dümdüz. Ama düşünüyorum, muhtemelen orada yoksun. Yüzerek odamdan balkona, sonra da sular altında kalmış şehir semalarına doğru açılıyorum. Muhtemelen buralarda bir yerlerde.