00:12

Bugün kucağımdaki saksıyla beni görseydin eğer, o halimi severdin biliyorum. Ne zaman saçlarım kirli ve dudaklarım çatlak olsa “Bence seni seviyorum.” derdin. Acımasız bir zamansızlıkla hepsi kayboldu ama. Bakıyorum saçlarım ve dudaklarım kalmamış. Kucağımdaki saksı havada asılı duruyor. Bugün beni görseydin eğer, elim ayağıma dolaşır, yine nasıl oluyorsa seveceğin bir şeyler saçmalardım. “Bak yeni sevgilim, benim için fotosentez yapabiliyor, ama geceleri aynı ortamda bulunmamaya özen gösteriyoruz.” derdim. Sen gülümserdin. Gözbebeklerinden bana ulaşan o şey neyse, bir daha hatırlatırdı bana. Beceremiyorum ben, aşktan sarhoşluk falan. Şakayla da karşılık vermezdin. Öyle yeni bir saçmalama anımı beklerdin. Zaman geçsin diye bırakıverirdim belki kucağımdan. Tuzla buz olurduk sonra. Yoksa olduk mu zaten?