Camın kenarında öylece duruyor. Sulamıyorum onu. İkimiz de çaresiziz. O toprağına bağımlı, bense fantezilerimin iştahına. Dört nala koşan arsız güdülerim var. Mutlaka direnecek bir şey arar, gücüne layık bir hamle bulamazsa kandırır. Sevemiyorsa aşıktır. Bitkinse hayat dolu. Ah yine bu ne kaos deyip etrafın tozuna tekme savuruyor. Benim sevgili hücrem. Kafamdaki minicik oda. Senin pencerene o saksıyı koydum da illetime mi doydum. Oysa sadece o çok severdi diye bir çiçeği soldurdum. Olmuyor. Gel kaldıralım şunu şuradan. Galiba gücüm yetmiyor.

  1. leaveleftleft posted this